Διαύγεια - Ροή

Τελευταίες αποφάσεις - Δ. Ναυπλιέων

Γράφτηκε από τον/την Λάμπρος Κατηγορία: Blogroll
Δημοσιεύτηκε στις 06 Νοεμβρίου 2014 Εμφανίσεις: 1509
Εκτύπωση

Ο κήπος έχει την αρχή του στην αρχή της ανθρωπότητας. Στο απόγειο της οικοδομικής δραστηριότητας και με την ανάγκη να υπάρχει μια ισορροπία ανάμεσα σε δομικά υλικά όπως το μπετό και το σίδερο με το πράσινο του περιβάλλοντα χώρου άνθισε - έλλειψη χώρου - και η ιδέα του κατακόρυφου κήπου. Η ανάπτυξη φυτών επί του κτιρίου συνήθως γίνεται στα οριζόντια στοιχεία του (βεράντες, μπαλκόνια, φυτεμένα δώματα) και σε αυτό τον τομέα έχουν γίνει οι ανάλογες προβλέψεις στο εγχώριο νομοθετικό πλαίσιο ενώ δειλά - δειλά βλέπουμε και τις πρώτες κατασκευές, τα πρώτα επιδοτούμενα προγράμματα για ιδιώτες και εφαρμογές σε δημόσια κτίρια.

 

Η ιδέα του κατακόρυφου κήπου είναι τόσο παλιά όσο και οι πόλεις που κατοικούμε. Κάνει την αρχή της στη Βαβυλώνα με τους κρεμαστούς κήπους (αν και περισσότερο φυτεμένα δώματα...) έπειτα ως διαχωριστικό (πχ σε πάρκα της Μ. Βρετανίας) και έπειτα κατακλύζει ολόκληρα κτίρια ως πράσινη πρόσοψη αλλά και εσωτερικούς χώρους (όπως το δικό μας παράδειγμα του ibank στο Mall της Αθήνας). Στον 20ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως διαχωριστικό όριο σε αυλές, οικόπεδα ή ολόκληρους κήπους (κίνημα Μ. Βρετανίας).

 104-0468 IMG

g-walls-longwood-gardens

Τι είναι όμως ένας πράσινος τοίχος;

Ο πράσινος τοίχος συναντάται με πολλά ονόματα όπως ζωντανός τοίχος (living wall), biowall, ecowall, Vertical Vegetated Complex Walls’ (VCW). Θα μπορούσε να περιγραφεί ως η ανάπτυξη φυτών κατακόρυφα με οδηγούς για αυτή την ανάπτυξη πλέγματα, πλαστικά, γλάστρες κλπ. Το τελικό αποτέλεσμα μετά την ανάπτυξη των φυτών θυμίζει δομικό στοιχείο τοίχου. Συνήθως επιλέγονται τα κατάλληλα φυτά ανά περιοχή και χρησιμοποιείται υδροπονικό σύστημα ώστε να είναι ελεγχόμενη η ανάπτυξη των φυτών και να ελέγχονται ξηρές και υγρές περίοδοι του έτους.

portable-huge-portable-planters 6-urbanfarming3

 

 

Είναι σίγουρο πως το μικροκλίμα μιας περιοχής βελτιώνεται στην ύπαρξη φυτών, πόσο μάλλον στην πόλη του Ναυπλίου όπου συνυπάρχει μια αρκετά μεγάλη πράσινη "όδευση" (Αιγίου-πάρκο ΟΣΕ-Δημαρχείο) ανάμεσα στον τσιμεντωμένο αστικό ιστο. Τι γίνεται όμως στις πεζοδρομήσεις, αναπλάσεις, πλακοστρώσεις; Στην περίπτωση της παλιάς πόλης του Ναυπλίου και την πλακόστρωση των στενών παρατηρήσαμε όλοι το εξής φαινόμενο. Οι μόνιμοι κάτοικοι της συγκεκριμένης περιοχής αλλά και οι καταστηματάρχες ξεκίνησαν (σιγά-σιγά στην αρχή και με περισσότερο ζήλο αργότερα) να τοποθετούν γλάστες και αναρριχόμενα φυτά, κάτι που δημιουργήσε ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο σίγουρα αισθητικά αλλά και περιβαλλοντικά μαζί με την πεζοδρόμηση των οδών.

Vertical-Garden-designrulz-7

Τι γίνεται όμως στις περιοχές που ο Δήμος εκτελεί τέτοια έργα αλλά λείπει ο ιδιώτης; Τι γίνεται στις αναπλάσεις εκείνες που συμβαίνουν σε περιοχές που η μόνιμοι κάτοικοι τριγύρω είναι λίγοι και ακόμα και αν αυτοί οι λιγοστοί κάτοικοι βοηθήσουν μέσω των δικών τους παρεμβάσεων το οπτικό αποτέλεσμα παραμένει σταθερό;

Εκεί η ιδέα κατακόρυφων κήπων φαντάζει πολύ όμορφη αισθητικά αλλά και πρακτικά. Μικροί οριζόντιοι κήποι σε μέγεθος νησίδας ουσιαστικά βοηθούν στο να μην περιορίζουν τις οδεύσεις αλλά δεν δημιουργούν το ίδιο αποτέλεσμα. Από τη μία ο κατακόρυφος κήπος βελτιώνει την όψη, το μικροκλίμα της ευρύτερη περιοχής εξαιτίας του μεγαλύτερου μεγέθους του από μια "πράσινη" μικρή νησίδα ενώ από την άλλη δεν περιορίζει το διαθέσιμο πλάτος και την γενικότερη όδευση από το χώρο. Δημιουργεί ένα τοπίο καλαίσθητο όσο και πρωτοπόρο ενώ η ροή του αέρα μπορεί να επιτυγχάνεται σε φυσιολογικά επίπεδα ανάμεσα στο "πλέγμα" των φυτών. Αν δε, δεν πραγματοποιηθεί σε όλο το μήκος της όδευσης ενός πεζοδρόμου αλλά διακόπτεται ανά διαστήματα ουσιαστικά δεν δημιουργεί ούτε προβλήματα διαχωρισμού ("κόψιμο" του χώρου στη μέση). 

Σίγουρα το περισσότερο πράσινο εντός του αστικού ιστού συμβάλει στις συνθήκες της περιοχής, μας κάνει και αισθανόμαστε καλύτερα* και τέτοιες λύσεις δεν περιορίζουν και τα έργα που πραγματοποιούνται για άλλους λόγους (οδεύσεις πεζών). Τέλος οι αναγκαστικές παρεμβάσεις σε παιδικές χαρές (νέα νομοθεσία σχετικά με την ασφάλεια τέτοιων χώρων) θα μπορούσαν να εμφανιστούν περισσότερο καλαίσθητες και για τον ίδιο το χώρο αλλά και για τις συνοικίες που ευρίσκονται αυτές.

 

*δες βιβλιογραφικές αναφορές: biophilia hypothesis

 

Εάν προστεθεί και η χρήση ξύλινων (ή άλλων περιβαλλοντικών υλικών) ως βοηθητικών στο όλο εγχείρημα (πχ ως οδηγών στην ανάπτυξη των φυτών) το όλο εγχείρημα μοιάζει αρκετά φιλόδοξο και καλαίσθητο. Ίσως οι φίλοι αρχιτέκτονες βοηθήσουν παρουσιάζοντας φωτορεαλιστικά την όλη σκέψη.

Κάποιοι φίλοι βεβαίως μπορεί να αναρωτηθούν για το εξής; Τι μας λέει ο συγγραφέας του blog; Να κάνουμε και άλλο έργο,-α πάνω στα ήδη σχεδιασμένα και υφιστάμενα; Αντιθέτως το όλο εγχείρημα θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με ελαχιστους πόρους μέσω περιβαλλοντικών δράσεων, συμμετοχές σχολείων, περιβαλλοντικών ομάδων και εικαστικών συλλόγων της περιοχής απλά παρέχοντας στους συμμετέχοντες τα μέσα (υλικά, φυτά κλπ).

Share on Myspace
You are here:   HomeΕπικαιροτηταΣυζητησηBlogΠερισσότερο πράσινο. Πού όμως;
| + - | RTL - LTR
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.